Al 5000 jaar lang zijn mens en dier over paden gegaan door bossen, heide en weiden dwars over de Veluwe, een van de oudst bewoonde regio’s van Nederland. Het leven is een reis, een pelgrimsreis, met een begin en een einde, een pad met bochten en kronkelingen, verrassingen en beloningen, gevaren en genoegens. Voor diegenen die de tijd nemen om te kijken, biedt de Schepping wegwijzers die ons leiden op onze reis.

De seizoenen in de natuur maken duidelijk hoe fijn onze levende planeet is afgesteld terwijl zij voortraast door de ruimte. De aarde tolt al kantelend rond en zo zorgt zij voor dagen, maanden, seizoenen en jaren. De kleinste verandering in hoek, snelheid en afstand van de zon zou het leven bedreigen. De seizoenen geven ons een metafoor voor de fases van het menselijk leven – van geboorte naar puberteit, naar volwassenheid, naar middelbare leeftijd, naar ouderdom en dood. Elke lente is een belofte van de opstanding en vernieuwing van alle dingen.

Het zachte bronwater van de Veluwe, gefilterd door de zandgrond, is de reden dat er zoveel wasserijen zijn in deze omgeving. Deze beek is oorspronkelijk gegraven in 1661. Op deze plek leverde een groot waterrad stroom voor een papierfabriek, tot er in 1884 een wasserij werd gevestigd. Water is het levenssap van onze planeet. We gebruiken het onder andere om schoon te maken, stroom op te wekken, te vervoeren, te koken, te sporten en te verwarmen, naast andere gebruiken. In vloeibare vorm is water alleen op onze bevoorrechte planeet te vinden. Toeval?

Zware stormen hebben door de jaren heen vele bomen omgegooid op de Veluwe.
De wortels waren niet diep of sterk genoeg om weerstand te bieden.
Wortels hebben twee functies: stabiliteit en voeding.
We praten ook over wortels van individuen, van gezinnen en zelfs van de maatschappij.
Onze ‘wortels’ zijn onze erfenis, onze waarden en normen,
en geven ons ook stabiliteit en voeding.
Een boom – of een samenleving- zonder wortels kan niet blijven (be)staan.

Deze bomen zijn waarschijnlijk zo’n 100 jaar geleden begonnen als haag.
Wat suggereren deze bomen ons? Een groep pelgrims? Twaalf discipelen? Twee-worden-een-vlees? De Drie-Eenheid?
Sommigen zijn nauw samen geweven.
Anderen staan op zichzelf.
Net als gezinnen, echtparen, individuen…
Met wie identificeren wij onszelf?
Deze bomen kunnen iets zeggen over onze eigen relaties.
Hoe zouden wij die willen hebben?

De Veluwe beroemt zich op hele oude bomen.
Sommigen dateren zelfs uit de tijd van Karel de Grote.
Deze boom is misschien wel 150 jaar oud.
In oude wijsheidliteratuur symboliseren bomen de band tussen hemel en aarde–
wortels in de grond, kronen in de lucht.
Bomen komen alleen op onze planeet voor
en ze zijn er zowel in de Hof van Eden
als in het Nieuwe Jeruzalem, aan het begin en het einde van de tijd.
Bomen inspireerden de grote pilaren van Europa’s gotische kathedralen,
omdat zij de blik van zowel gelovigen als twijfelaars
naar de Schepper trekken.

De kosmos is het Grote Boek van de Schepper, zijn Boek van Werken, welke hij alleen kan bevatten. Hij heeft ons ook een Kleine Boek gegeven, zijn Boek van Woorden, welke ook wij kunnen bevatten.

Het Kleine Boek vertelt ons dat we allemaal, mannen en vrouwen, het goddelijke beeld reflecteren. De waardigheid en heiligheid van het leven stamt van deze openbaring af. Het Boek van Woorden vertelt ons ook van zijn bijzondere openbaring in één Man. Wie is deze Man? Dat is het thema van de volgende sectie, de Alpha-Omega Pad.